Vlissingen



Station Vlissingen (vroeger: Vlissingen Haven) is het eindstation van de spoorlijn Roosendaal – Vlissingen (Staatslijn F ofwel Zeeuwse Lijn) en ligt ten oosten van het stadscentrum van Vlissingen, bij de veerhaven aan de Westerschelde.
Het is een kopstation, het stationsgebouw staat direct achter de doodlopende sporen.

Het eerste stationsgebouw (1872-1892)

Op de plaats van het huidige station Vlissingen werd op 1 september 1873 station Vlissingen Haven geopend. Het was een eenvoudig station voornamelijk bestaande uit enkele perrons en vooral bestemd voor de aansluiting op de veerdiensten. In die tijd werd het tweede station van Vlissingen, station Vlissingen Stad, als het belangrijkste station gezien. Dit station was een jaar eerder, op 1 november 1872, geopend en lag dichter bij het centrum van de stad, bij de Keersluisbrug langs het Kanaal door Walcheren. De exploitatie van twee nabijgelegen stations in het Vlissingse havengebied was echter te duur in verhouding tot het beperkte gebruik, en station Vlissingen Stad werd op 18 juli 1894 gesloten.

Het tweede stationsgebouw (1892-1944)

In 1892 maakte het oorspronkelijke gebouw van station Vlissingen Haven plaats voor een veel groter gebouw in de stijl van de Neorenaissance, waarvan de ingang zich schuin op de zuidwestelijke hoek bevond. Het ontwerp was van de hand van het architectenduo Haverkamp en Schill.
Het gebouw had onder andere een speciale wachtkamer voor vorstelijke personen. Het station kreeg drie perrons voorzien van een perronkap waarvan de pilaren en een gedeelte van de kap thans nog bestaan. Het gebouw werd op 15 september 1894 in gebruik genomen.
Vijf jaar later, in 1899, ontstond er echter een grote ravage, toen een stoomlocomotief uit Amsterdam defecte remmen had, waarna de trein het perron en de stationsrestauratie doorboorde. Dit treinongeval bij Vlissingen kostte twee conducteurs en de achttienjarige dochter van de Zwitserse gezant te Berlijn Arnold Roth het leven.
In 1944 werd station Vlissingen Haven tijdens een bombardement onherstelbaar beschadigd.

het derde stationsgebouw (1950-heden)

Ter vervanging verrees tussen oktober 1949 en september 1950 het huidige stationsgebouw naar een ontwerp van architect Sybold van Ravesteyn (1889-1983), wiens neobarokke stijl duidelijk in het gebouw te herkennen is. De officiële opening van het vond plaats op 18 december 1950. Delen van de perrons, perronoverkapping en muurwerk van het vooroorlogse station bleven behouden. Na de oorlog schrapte men ook de toevoeging Haven uit de naam en ging het station kortweg Vlissingen heten.
In het oostelijke gedeelte van het hoofdgebouw is een stationsrestauratie gevestigd met daarvoor een smal verhoogd terras met lage natuurstenen balustrade. Aan de westzijde bevindt zich een afzonderlijke vleugel met een fietsenstalling, daarachter staat een vrijstaand dienstgebouw. Al deze onderdelen worden via het aan de stationhal grenzende deel van de perrons met elkaar verbonden. Het gebouw is ruim voorzien van voor Van Ravesteyn kenmerkende details als ronde en vierkante gekantelde ramen, versieringen op de daklijst en beelden aan de gevel.
Aan de buitengevels van het station zijn vier keramiekbeelden van Jo Uiterwaal (1897-1972) geplaatst met voorstellingen die verwijzen naar de spoorverbinding en de provincie Zeeland. Voor de ingang van de fietsenstalling staat een door de gemeente Vlissingen geschonken natuurstenen bloembak met gebeeldhouwd NS-embleem en opschrift 'Vlissingen 1950'. In de stationshal staat een beeld ter herinnering aan de elektrificatie van de Zeeuwse lijn, vervaardigd door Philip ten Klooster en onthuld op 17 april 1957.
Aan de oostzijde van de stationshal waren oorspronkelijk de loketten gevestigd. In juni 2004 zijn deze gesloten, maar eind 2010 opende hier een vernieuwde kiosk. Lange tijd was aan de westzijde van de stationshal een filiaal van het Grenswisselkantoor gevestigd, maar na de sluiting hiervan eind 2001 werd dit deel van de stationshal weer in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht.

Op 18 maart 2010 werd het stationsgebouw aangewezen als Rijksmonument en is daarmee één van de weinige door Van Ravesteyn ontworpen stationsgebouwen dat nog niet is gesloopt.


Het stationsgebouw van Vlissingen.
(bron: www.stationsweb.nl)


     

Het emplacement in noordelijke richting (links) en een trein richting Middelburg op spoor 2a (rechts) d.d. 26 juni 1979.
(Foto's: W. Vos)



De aankomst van een trein uit de richting Middelburg gezien vanuit post T d.d. 26 juni 1979.
(Foto: W. Vos)

Gebruikte afkortingen: Blokstelsel:
Klik hier om de emplacementstekening van Vlissingen te openen (bestandsgrootte 200 kB).

Post T

In de post was met ingang van 15 april 1957 een AR tableau geplaatst; voor een uitleg over de werking van dit toestel klik hier.

     

Het AR - tableau in post T d.d. 26 juni 1979.
(Foto's: W. Vos)



Tekening van het AR -tableau in post T.



Alle bijzonderheden worden hier beschreven.(bestandsgrootte 578 kB).

Wachtpost 72


Tussen de stations Vlissingen en Middelburg lag bij km. 72.023 de wachtpost 72; vanuit deze post werd de overweg in de Kanaalstraat bediend.


Wachtpost 72 d.d. 26 juni 1979.
(Foto: W. Vos)

Met ingang van 27 januari 1986 is de overweg omgebouwd in een AHOB en is wachtpost 72 vervallen.

Met ingang van 28 juni 1992 is de klassieke beveiliging te Vlissingen vervallen en is de beveiliging van dit station een onderdeel geworden van de NX/CVL beveiliging bediend vanuit Roosendaal.

Voor een beschrijving van het station Middelburg klik hier.

Terug naar Home Terug naar seinhuizen