Eijsden



Station Eijsden is het zuidelijkse station van Nederland en lag als laatste station langs de spoorlijn Maastricht - Luik bij km. 19.746.
Het station heeft het lang een groot emplacement gehad vanwege de douane en de zinkwitfabriek net als de omvang van het stationsgebouw; de beveiliging bestond toen uit 3 posten.
Vanaf de jaren zestig is veel gesaneerd en bleef alleen post T over. De zinkwitfabriek heeft tot na de komst van de NX-beveiliging een spooraansluiting gehad waardoor tot heden Eijsden een station kan worden genoemd hoewel de zijsporen al langere tijd in onbruik liggen.

Een opvallend detail is dat er naar Visť-laag rechts gereden werd. Dit werd gewijzigd na de buitendienststelling van de klassieke beveiliging en de electrificatie van de spoorlijn.

      

Het emplacement in zuidelijke richting (links) en in noordelijke richting (rechts) d.d. 27 december 1978. (Foto's: W. Vos)


Gebruikte afkortingen: Blokstelsels: Voor een uitleg over de werking van het geplaatste toestel klik hier.


De emplacementstekening van Eijsden.


Post T



De handelinrichting in post T d.d. 5 augustus 1985. (Foto: W. Vos)

      

De handelinrichting in post T d.d. 5 augustus 1985. (Foto: W. Vos) (links) en d.d. 25 oktober 1985. (Foto: J.G.C. van de Meene) (rechts) .




Tekening van het bedieningstoestel in post T.



Het emplacement van Eijsden bestond uit de beide hoofdsporen met een tweetal overloopwissels en twee zijsporen waarop een trein kon binnen worden genomen. Hiervoor was aan de Maastrichtse zijde een vertakkingssein geplaatst. Op het einde van de beide aankomstzijsporen was een S-bord geplaatst. Daar werd alleen als rangeerdeel voorbij gereden. De hoofdsporen waren voorzien van grendels en de goederensporen (zijsporen) niet. Dit was toendertijd zeer gebruikelijk. Vertrekkende treinen richting Maastricht konden maar liefst vanaf alle vier de sporen vertrekken.
Treinen uit Visť-laag konden alleen binnen komen op spoor II. Moesten ze teruggezet worden naar de sporen 3 en 4 vanwege wagens voor de zinkwitfabriek dan was daarvoor een vaantje Qa geplaatst. Treinen naar Visť konden alleen vanaf spoor I vertrekken waarbij het uitrijsein vanwege de afstand electrisch werd bediend. De afstand was zo groot om dat voorheen er in de buurt een seinhuis (post I) stond wat deze bediende. Later na de afbraak van de beide seinhuizen I en II verhuisde alleen de bediening naar post T.
De blokbeveiliging tussen Eijsden en Maastricht was volgens blokstelsel III met een tussenpost in Gronsveld. Bijzonderheid hier aan dit blokstelsel was dat in plaats van een wisselstroomvenster met een opschrift zoals "Trein binnen" hier een gelijkstroomvenster gedrukt werd. Deze werd wit (vrij) zodra de trein binnen was en direct er na door de wachter bediend (rood). Ook was er een kloksein voor de wachtpost 26 tussen Eijsden en Gronsveld.
Treinen naar Visť werden door een wekknop aangemeld.

Met ingang van 22 november 1985 is de klassieke beveiliging te Eijsden vervallen en dit station een halte langs de vrije baan geworden.

Voor een beschrijving van de blokpost Gronsveld klik hier.

Terug naar Home Terug naar seinhuizen